contact us

Use the form on the right to contact us.

You can edit the text in this area, and change where the contact form on the right submits to, by entering edit mode using the modes on the bottom right.

           

123 Street Avenue, City Town, 99999

(123) 555-6789

email@address.com

 

You can set your address, phone number, email and site description in the settings tab.
Link to read me page with more information.

DO YOU KNOW

Styl rokoko w modzie

Adrianna Jannasz

Fotografia pochodząca z książki „Historia mody” Francois Boucher wyd. Arkady

Jednym z nurtów artystycznych jest rokoko. Znalazł on swoje miejsce nie tylko w architekturze czy sztuce, ale i w modzie! Wiek XVIII to nic innego jak rokoko.

W pierwszych latach XVIII wieku panowała jeszcze sztywna, uroczysta moda z końca XVII wieku. Następnie w modzie kobiecej krój sukien uległ znacznemu uproszczeniu nadając im wygląd o wiele lżejszy. Strojność i specyficzny dla tej epoki charakter uzyskały przez zastosowanie krynolin. Krynoliny to rusztowania, które nadawały sukni objętości. 

Po raz pierwszy pojawiły się we Francji na scenie teatru ok. 1718 roku. Składały się z 5 trzcinowych obręczy: dolnej największej, górnej oraz mniejszych. Całość pokrywano początkowo ceratą potem lekką tkaniną bawełnianą lub jedwabną i umocowywano taśmami w połowie. Były tak wielkich rozmiarów, że damy nie mogły siedzieć obok siebie na krzesłach postawionych przy stole w normalnej odległości. Na dworach królewskim w związku z tym tworzyły się różnego rodzaju waśnie, które zwykle kończyły się tak, że pomiędzy najdostojniejszymi damami był postawiony jeden taboret. Natomiast mniej dostojniejszym damom doradzono załatwiania sprawy polubownie lub we własnym zakresie.   

Fotografia pochodząca z książki „Historia mody” Francois Boucher wyd. Arkady

Początkowo na krynolinę wkładano luźną nie odcinaną w pasie suknię. Suknia była szyta z jedwabiu – różowego, niebieskiego, zielonego, gładkiego i wzorzystego, który był tkany w pasy z kolorowych wijących się wstąg lub łodyg i rzucanych między nimi kwiatów. Część społeczeństwa ostro skrytykowała nową modę, według nich ubiór mial charakter bardziej negliżowy niż wyjściowy. Wykończenie sukni stanowiły falbany z koronek, które doszyte były do wąskich rękawów sięgających do łokcia.

W uczesaniach unikano powiększenia sylwetki głowy. Włosy układano w loki, następnie posypywano je białym pudrem i ozdabiano maleńkim stroikiem z koronek czy sztucznych kwiatów. Dzięki temu zabiegowi cera wydawała się świeższa 

Fotografia pochodząca z książki „Historia mody” Francois Boucher wyd. Arkady

Ubiory męskie tych czasów stanowiły dalszy rozwój form z końca XVII wieku. Kamizelki szyto tej samej długości i tak samo zdobionej galonami jak strój wierzchni. Na szyi uwiązywano batystową lub jedwabną cienką chustę, która wykańczana była bogato wyszywanymi koronkami. W pewnym czasie moda nakazywała opasywanie szyi - zamiast chustką - czarną wstążką i spinaną z tyłu sprzączką.

Jako męski strój wierzchni służyły krótkie do kolan płaszcze z rozkloszowanym dołem. Płaszcze miały podwójne kołnierze. Kołnierz wierzchni można było podnosić do góry i zapinać na przodzie. Ubrania męskie szyto z takich samych wzorzystych tkanin jak suknie kobiece oraz z sukna i jedwabi gładkich, bogato haftowanych i naszywanych galonami. 

Dużym zmianom uległy fryzury. Mężczyźni nosili wielkie peruki, takie jak na początku wieku, lecz lekko je pudrowali.

Fotografia pochodząca z książki „Historia mody” Francois Boucher wyd. Arkady

Polub nasz fanpage na FB: DYKF Facebook

 

Tekst: Adrianna Jannasz