contact us

Use the form on the right to contact us.

You can edit the text in this area, and change where the contact form on the right submits to, by entering edit mode using the modes on the bottom right.

           

123 Street Avenue, City Town, 99999

(123) 555-6789

email@address.com

 

You can set your address, phone number, email and site description in the settings tab.
Link to read me page with more information.

LEGENDY MODY

Jacqueline de Ribes

Adrianna Jannasz

Jacqueline de Ribes /fot. Pinterest

Jacqueline de Ribes to francuska ikona mody, businesswoman, projektantka. W połowie lat 50. po raz pierwszy znalazła się na Światowej Liście Najlepiej Ubranych Kobiet. Kuratorka nowojorskiego Instytutu Kostiumu MoMA.

Pochodzi z bogatej i arystokratycznej rodziny. Jej ojcem był książę Jean de Beaumont - pilot wojskowy, późniejszy prezes Francuskiej Akademii Sportu, matka tłumaczyła powieści Ernesta Hemingwaya, a dziadek - książę Olivier de Rivaud de la Raffiniere - posiadał liczne zamki i luksusowe jachty. 

Jacqueline wyróżnia się znamionami paryskiej urody - mocno wyskubane brwi a la Marlena Dietrich, cienki nos, wyraźnie zarysowane kości policzkowe, a swoje czarne włosy zaczesuje w duży kok.

Jacqueline de Ribes /fot. www.idolmag.co.uk

Jako dziecko uwielbiała wymyślać i reżyserować scenki, do których samodzielnie przygotowywała ubrania np. drapowała prześcieradła na wzór greckich strojów czy robiła kapelusze z papieru.

Po wojnie młoda Jacqueline uczyła się w klasztorze w Verneuil i trafiła pod opiekę awangardowego wuja, który wprowadził ją w świat wielkich projektantów. Wuj zabierał ją na słynne, paryskie bale, które organizował lub poznawał ją ze swoimi przyjaciółmi m.in. z Christianem Diorem.

Jacqueline de Ribes i Yves Saint Laurent /fot. Pinterest

Rodzicie nigdy nie mówili Jacqueline, że jest ładna, wręcz przeciwnie - wytykali jej niedostatki figury. Opinia publiczna była dla niej bardziej łaskawsza i w 1956 roku jej nazwisko znalazło się na prestiżowej Światowej Liście Najlepiej Ubranych. Przez kolejne lata, również jej nazwisko widniało na tej liście, aż w 1962 dostąpiła zaszczytu figurowania w najwyżej notowanym zestawieniu Hall of Fame. Od tego momentu, każda kobieta chciała być i wyglądać jak Jacqueline, gdyż była ona uosobieniem elegancji i ekstrawagancji.

Cokolwiek lubiła robić, robiła to po swojemu, inaczej. Słynęła z tego, że ubrania od wielkich projektantów: Johna Galiano, Piere’a Balmaina czy Yves Saint Laurenta przerabiała i mieszała z tymi, które kiedyś zaprojektowała sama.

Od lewej: Milana Windisch Graetz, Egon von Furstenbeg i Jacqueline de Ribes /fot. www.vogue.it

Gdy skończyła 50 lat, postanowiła otworzyć własną markę modową. W przeszłości podejmowała próby z projektowaniem, lecz kończyły się one fiaskiem. Wierzyła, że ten biznes będzie inny i chciała zbudować go na skalę światową. Jej pierwszy pokaz odbył się trzeciego marca 1983 roku, podczas Paris Fashion Week. Jacqueline przygotowała tylko 14 looków. Kolekcja powstała z odpadów i skrawków welurowych tkanin, a modelki miały na sobie jej biżuterię. Wszyscy zaproszeni goście, projektanci i dziennikarze przyklasnęli debiutanckiej kolekcji de Ribes i kolekcja stała się hitem. Niedługo później ubrania sprzedawane były na całym świecie i można było je kupić w ponad 40 sklepach w USA. 

Jacqueline de Ribes i Diane von Furstenbeg /fot.  www.wwd.com

Po 13 latach pełnych sukcesów w firmie, Jacqueline zmusza była zamknąć swoją markę. Powodem był konflikt z Japończykami, którzy stali się udziałowcami jej firmy i chcieli przerobić markę w japońską modłę.

Dziś Jacqueline de Ribes ma 89 lat i wciąż działa czynnie zawodowo. W dniu jej urodzin w 2010 roku przyznano jej order Francuskiej Legii Honorowej. 

W listopadzie 2015 roku w Instytucie Kostiumu Nowojorskiego Metropolitan Museum of Art, Anna Wintour uroczyście otworzyła wystawę zatytułowaną „Jacqueline de Ribes. The Art of Style”. Goście mogli zobaczyć legendarną garderobę paryskiej arystokratki, jej ulubione dodatki oraz biżuterię.

Polub nasz fanpage na FB: DYKF Facebook

 

Tekst: Adrianna Jannasz

Kaufhaus Gerson – pierwszy berliński dom mody

Natalia Wąsik

 Projekt domu Gerson z roku 1922/Źródło: Instagram @diktats_bookstore

Projekt domu Gerson z roku 1922/Źródło: Instagram @diktats_bookstore

Herrmann Gerson urodził się jako Hirsch Gerson Levin w roku 1813 w Prusach (jego rodzinna miejscowość znajduje sie obecnie w Polsce, na terenie powiatu gryfińskiego). Jako dwudziestolatek wyjechał do Berlina, gdzie zajmował się sprzedażą używanej odzieży. Tak zaczyna się historia pierwszego berlińskiego domu towarowego.

W cztery lata po przyjeździe otworzył zakład specjalizującu się w produkcji lnu i jedwabiu. Już w roku 1842 stał się dostawcą pruskiego dworu, a sześć lat później na Werderscher Markt 5 otworzył własny dom konfekcji. W samej tylko siedzibie firmy zatrudnionych było dwustu specjalistów, a w szwalniach jeszcze półtora tysiąca szwaczek. W ślad za Gersonem poszli inni. Już na początku lat 60 XIX wieku przy Hausvogteiplatz mieściło się dwadzieścia zakładów konfekcyjnych, a dziesięć lat później – dwa razy więcej. Kaufhaus Gerson wyróżniał się jednak pod względem rozmachu. Po śmierci Hermanna Gersona w roku 1861 firma została przejęta przez jego braci, a interes kwitł dalej. Jeszcze w latach 90 Dom Towarowy Gerson uznawany był za największy w Berlinie z obrotami w wysokości trzydziestu milionów marek.

Po przejęciu władzy przez Hitlera, kraj ogarnął tzw. Judenboykott (bojkot Żydów). Nawoływano Niemców, by nie kupowali oni w żydowskich sklepach, a także utrudniano pracę ich właścicielom. 7 kwietnia roku 1933 w życie weszła ustawa umożliwiają zwalnianie żydowskich pracowników. Szacuje się, że na Hausvogteiplatz – odzieżowym zagłębiu Berlina lat 30 – zatrudnionych było 25 tysięcy pracowników pochodzenia żydowskiego, sam Gerson również był Żydem. Dom Towarowy Gersona został przejęty przez firmę Horn, a do obozów zagłady trafiły łącznie cztery tysiące pracowników.

W roku 2000 na Hausvogteiplatz stanął pomnik upamiętniające wymordowanych Żydów pracujących w branży odzieżowej.

Polub nasz fanpage na FB: DYKF Facebook

 

Tekst: Natalia Wąsik

Carine Roitfeld

Adrianna Jannasz

Carine Roitfeld na okładce magazynu Marie Claire/październik 2015
 

Carine Roitfeld z urodziła się w Paryżu, w rodzinie rosyjskich Żydów. Uznawana jest za ikonę mody.

Przez 10 lat dyktowała trendy w modzie jako redaktor naczelna najpopularniejszego magazynu poświęconego modzie – Vogue Paris. 

Początkowo była modelką. Jej uroda została zauważona przez asystenta brytyjskiego fotografa, który przechadzał się paryskimi ulicami. W modelingu jako 18-letnia dziewczyna nie zrobiła zawrotnej kariery. Jej zdjęcia pojawiły się tylko w magazynach dla nastolatek. 

Świat mody tak ją zafascynował, że zaczęła pracę we francuskim Elle jako dziennikarka, później jako stylistka.

Zdjęcie pochodzące ze strony www.harpersbazaar.com

Po zdobytym doświadczeniu w Elle przyszedł czas na bardziej poważne pismo o modzie - Vogue Paris. Carine nie zastanawiając się przyjęła posadę redaktor naczelnej, którą zaproponował jej Jonathan Newhouse - prezes Condé Nast International.

Carine wiele wniosła do Vogue’a. Dzięki niej sprzedaż Vogue Paris wzrosła, magazyn osiągnął rekordowy nakład. Zmieniła charakter pisma, realizując zaskakujące, nieco kontrowersyjne edytoriale.

W 2010 roku świat mody zszokowały nagłówki ,,Carine Roitfeld opuszcza Vogue Paris”. Większość myślała, że to żart, ale niestety Carine w styczniu 2011 roku pożegnała się ze stanowiskiem redaktor naczelnej.

Carine Roitfeld na okładce magazynu ID.

Gdy jej kadencja dobiegła końca w Vogue, Carine nie zamierzała kończyć swojej przygody w prasie. We wrześniu 2012 roku na światło dzienne wyszło nowe dzieło Carine - jej własne czasopismo o nazwie „CR Fashion Book”.

Obok jej stylu nie da się przejść obojętnie. Mówią o niej „promotorka stylu porno chic”. Carine dyktuje odważne trendy, które sama chętnie nosi. Najczęściej spotkamy ją w ponadczasowej czerni i spódnicach ołówkowych. Carine ubiera się w klasyczne zestawy, ale komponuje je z ciekawymi dodatkami, takimi jak para kolorowych szpilek czy okulary. Sama często podkreśla: „Najważniejsze w dobrym wyglądzie są szpilki i dobrze zrobiona fryzura”.

Znakiem rozpoznawczym Carine jest mocny makijaż – wyrazista kreska na oku i grube brwi.

Zdjęcie promujące film ‚, Modemoiselle C” pochodzące ze strony Filmweb.

W 2013 roku miała miejsce premiera filmu dokumentalnego poświęconego pracy i twórczości Carine „Mademoiselle C” w reżyserii Fabien Constant. W filmie pojawiają się ważne momenty jej kariery oraz znaczące w jej życiu zawodowym osoby: Tom Ford (jej wieloletni przyjaciel), Donatella Versace, czy Karl Lagerfeld. 

Polub nasz fanpage na FB: DYKF Facebook

 

Tekst: Adrianna Jannasz